2017
2016
2015
2014
2013
2012
Verhalen

Nieuwsbrief

November 2012

Beste donateurs, sponsoren en belangstellende graag wil de st. CFTG jullie weer een beetje op de hoogte brengen van het laatste nieuws. 15 Oktober vertrokken wij weer naar Gambia / Jiboro. Wij zijn, Tafa, Ineke, Anke en Mirjam. Anke en Mirjam hebben voor 3 maanden onbetaald verlof opgenomen om zich in te gaan zetten voor div. projecten van de st. Care Foundation The Gambia.
Anke is verpleegkundige en Mirjam lerares Duits, beide komen al jaren in Gambia en zijn via via betrokken geraakt bij de st. CFTG. Zij wilden alle twee ondervinden hoe het is om zich in te zetten voor onze projecten en te ondervinden hoe het is om in ons dorp “Jiboro” te verblijven. Zij zijn er nu ruim 5 weken en hebben het best naar hun zin, voelen zich thuis en op hun gemak. Anke werkt voornamelijk op het Narang Health Care Centre, maar helpt ook Mirjam op de Rainbow Nursery en Mirjam geeft lessen op de Rainbow Nursery School en op de Jiboro Primary School en gaat ook de meisjes en de jongens op het skill centrum computerlessen geven, ja er zijn nu ook twee jongens die onderricht in naaien krijgen. De eerste twee dagen zijn Ineke , Anke en Mirjam aan de kust gebleven omdat er de nodige boodschappen moesten worden gedaan voordat zij naar Jiboro zouden gaan, in Jiboro is n.l. weinig te koop. Mirjam’s school in Lelystad had Mirjam geld gegeven om schoolmateriaal te kunnen kopen en samen met Ineke en Tafa is zij naar een plaatselijke boekhandel geweest om te kijken wat er al zo te koop is. Gelukkig was er vrij veel wat goed gebruikt kan worden op de Rainbow Nursery en Mirjam kon dan ook veel leuk en nuttig materiaal kopen, zij noemde het een snoepwinkeltje.
Beladen met de nodige etenswaren en de koffers gingen we de volgende dag op weg naar Jiboro, de auto was vol en we konden helaas de schoolmaterialen niet meenemen, Tafa zou ze de volgende keer dat hij naar Jiboro zou komen, meenemen.
In Jiboro werden we met open armen hartelijk begroet, iedereen was blij om ons weer na zo’n lange tijd te zien.
Aan Mirjam en Anke hun huisje laten zien waar zij de komende 3 maanden zouden gaan wonen, alle boodschappen uitgepakt en ons eerst maar geïnstalleerd. De temperatuur in Jiboro was een stuk hoger dan aan de kust zo tussen de 35 á 40 gr. dat was dan ook even wennen, ook ’s nachts bleef het goed heet en slapen was dan ook best wel een probleem. Na het eerste gezamenlijk ontbijt met brood, uit onze eigen bakkerij, gingen we een rondje maken en werden Mirjam en Anke voorgesteld aan alle medewerkers van het health- en skill centrum. Daarna gingen we naar de Rainbow Nursery School om Mirjam en Anke daar voor te stellen.
Het nieuwe schoolgebouw was gebouwd maar het was een beetje een teleurstelling toen we aankwamen want we hadden gedacht, en ook gehoopt, dat alles geschilderd en opgeruimd zou zijn maar helaas dat was het niet, het was zogezegd, een puinhoop, heel veel moest er nog worden
gedaan voordat we konden zeggen, het is klaar en af.
Terug naar het gastenverblijf hoe we het zouden gaan aanpakken, er moesten mensen worden ingeschakeld om mee te helpen dus kijken wie dat zouden kunnen zijn.
De volgende dag zijn we aan het werk gegaan, eerst alles leeghalen, er lag overal bouwmateriaal, hout, cement, stenen etc., leermateriaal en speelgoed stond overal en zat onder het stof en vuil.
Mirjam, Anke en de leerkrachten hebben zich bezig gehouden met het sorteren en schoonmaken van het leermateriaal en speelgoed en Ineke ging met hulp van een aantal mensen van het health
centrum aan de slag met schilderen en buiten werd het puin opgeruimd.
3 Weken is er keihard gewerkt en werden er hele lange dagen gemaakt en dat in een temperatuur van bijna 40 gr. maar toen konden wij zeggen, Het is AF!!!!!

Alles was schoon, speelgoed was netjes gesorteerd en staat nu in bakken in de kasten en dozen in de berging, alle muren van de gebouwen zijn geschilderd en de ramen en deuren zijn van een kleurtje voorzien, buiten is het opgeruimd en nu kunnen de kinderen veilig spelen zonder dat zij in spijkers trappen of over stenen kunnen vallen. Lokalen zijn voorzien van leuke en leerzame posters, meegebracht door Mirjam en de kapotte schooltafeltjes en stoeltjes zijn vervangen door
schoolmeubeltjes die zijn gedoneerd en getransporteerd uit Nederland.
Het grotere klaslokaal wordt nu gebruikt voor de kleine kinderen, zij hebben nu de ruimte om te spelen.
Mirjam heeft de onderwijzers verteld hoe belangrijk het is dat er gespeeld en geknutseld moet worden, dit zijn ze helemaal niet gewend in Gambia en het was best wel moeilijk om dit over te brengen. Net zoals het ook moeilijk is te laten zien dat er ook op een andere manier lesgegeven kan worden, zonder schreeuwen, met geduld en met belonen in plaats van straffen als de kinderen iets niet begrijpen, maar gelukkig wordt ook dit nu begrepen en toegepast en de onderwijzers zijn verbaast dat de kinderen nu veel beter hun best doen, ze vinden het leuk om een plakplaatje in hun schrift te krijgen als beloning en natuurlijk willen ze allemaal heel veel plaatjes in hun schrift.

Narang Health Care Centrum
Sinds 3 maanden is er door het Ministry of Health een consultatie programma voor opgezet voor Moeders en Kinderen. Zij komen 1 p.m. met een grote groep verpleegkundigen en doctoren naar het health centrum, kinderen werden gewogen en gevaccineerd en bij de zwangere vrouwen werd de bloeddruk opgenomen en werden zij gewogen. Eventuele vragen worden beantwoord en indien nodig worden er medicijnen voorgeschreven.
In november zijn er meer dan 500 consultaties gedaan. Heel vroeg kwamen er al vrouwen met hun baby’s en kinderen naar het health centrum, want het is altijd moeilijk om transport te krijgen, de hele dag door was het een komen en gaan en een drukte van belang. Onder de mangoboom werd er van alles verkocht, want vaak moet men lange tijd wachten, het was dus een soort van catering. Het was geweldig om te zien hoe ons hele health centrum werd gebruik, zowel binnen als overal buiten zat men te wachten tot men aan de beurt kwam. Voor de vrouwen is het een soort van feestje, zij en hun kinderen zijn prachtig en heel kleurig aangekleed, het is echt een uitje voor hun, een sociale bijeenkomst en de laatste nieuwtjes worden uitgewisseld. Door dit consultatie programma worden er meer baby’s geboren op het health centrum en we zijn dan ook erg blij dat de st. Babyhope ons weer van heel veel kraampakketten heeft voorzien.
Wij allen zijn erg blij en trots om te zien hoe het Narang Health Care Centrum door zoveel bewoners uit Jiboro en de omgeving wordt gebruikt en dat wij erkenning krijgen van het Ministry of Health, want zij hebben hun maandelijkse consultatietracking verplaatst naar ons health centrum en een mooi compliment kregen wij van één van de verpleegsters die zei, Ik zou hier graag willen werken het is zo schoon en het ziet er zo mooi uit!


Mama’s Jiboro Skill Centrum
Ook hier gaat het goed, 20 meisjes zijn er nu en krijgen onderricht van 4 leraren. De afgelopen
maanden hebben ze heel veel schooluniformen gemaakt voor de diverse scholen in de omgeving van Jiboro.
In november was het Tobaski, het offerfeest, dit is het belangrijkste feest voor de Moslims, een feest waarvoor als het mogelijk is men graag nieuwe kleding wil kopen, en ook hiervoor hebben onze meisjes veel kleding gemaakt. Het was een overweldiging aan kleurige kleding op Tobaski en zeer indrukwekkend om dit offerfeest mee te maken. Van heinde en ver komt men naar de familie om dit gezamenlijk te vieren en alles ligt dan ook voor een groot deel van de week, soms zelfs ook nog de
week daarna, stil.

Floris Jozef School

Eén van de taken van het onderwijs is: opvoeden tot wereldburgers. Dit gebeurt niet alleen via de schoolse vakken, maar een blik in de omgeving, en zorg voor medemensen is ook een manier.
De Graaf Florisschool heeft 5 sponsorkinderen in het verre Gambia, waarvoor ieder jaar een kleine of uitgebreide actie werd gevoerd om geld op te halen.
Na overleg heeft het team afgesproken de sponsoring voort te zetten, hiernaast blijft dan ruimte om iets extra’s te doen voor de kinderen in Gambia of een heel ander project.
Gedurende de 2 weken lopende actie, van 20 maart tot 4 april, is er in de klassen veel aandacht besteed voor het land The Gambia, zijn ligging, zijn bewoners en hun leefomstandigheden.

4 april 2012 was de Gambiamarkt. Wat had iedereen z'n best gedaan!
De kinderen hadden koekjes, cakes en allerlei andere lekkernijen gemaakt, er was koffie, thee en limonade en er waren heel veel leuke dingen te koop, er werd muziek gemaakt en er was een talentenwedstrijd. De kinderen stonden achter kraampjes om dit alles te verkopen en wat was het leuk om te zien hoe enthousiast ze waren als ze weer wat hadden verkocht. De markt sloot om 1 uur en daarna zou de opbrengst geteld worden en Het totaal opgehaalde bedrag is: €1366,25. 
Onze sponsorkinderen kunnen in ieder geval weer een jaar naar school. Over de besteding van de rest van het bedrag gaan we nog nadenken. Heel hartelijk bedankt allemaal!!

Alle kinderen hadden een schoenendoos versierd en gevuld met nuttige en leuke spullen.
Wat zullen de kinderen blij zijn in Jiboro! Allemaal bedankt!!!

Klik hier om naar de galerie te gaan.


Klik hier om naar de galerie te gaan.


Februari 2012

Sinds ons laatste nieuws in januari zijn er weer diverse ontwikkelingen geweest in Jiboro.
Via een bevriende vriend is een tandarts uit België, Marc Knevels en zijn zoon Niels, die ook tandarts is, in contact gekomen met onze stichting, Marc was erg geïnteresseerd in onze projecten en natuurlijk speciaal in het tandartsproject. Hij vroeg of hij samen met Niels naar Jiboro kon komen. Het zou voor beide de eerste keer zijn om in een ontwikkelingsland te werken en om eens te kijken hoe het daar gaat.
Natuurlijk hebben wij, ja, gezegd en dat wij het erg fijn zouden vinden als zij zouden komen.
Na een aantal mails is er een datum geprikt en in januari zijn Marc en Niels voor een week naar Gambia vertrokken. Zij zijn 2 x 2 dagen in Jiboro geweest en hebben in die tijd zo’n 80 patiënten kunnen behandelen en tevens natuurlijk ook, een klein beetje de sfeer van het dorp en Gambia kunnen opsnuiven.

Hieronder staat een klein stukje van het verslag van Marc.

Men is het best af met een simpele mechanische dentale installatie. RX is overbodig want daar zijn ook geen ontwikkelbaden. RX zou ik sowieso als overbodig beschouwen vermits men zich in Jiboro toch enkel met de basis thk kan bezighouden dwz extracties met in de toekomst eventueel vullingen in composiet.
De tandtechnische motor is stuk en naar mijn inzicht niet te herstellen. Het is ook ’n veel te oude motor.
-We hebben grote schoonmaak gehouden in het kabinet. Er stond veel te veel op ’n hoop en de meeste zaken zijn onbruikbaar of verlopen. Less supplies creates more structure.
-Instructie van het personeel voor hygiëne. De 1-2-3 regel is aangeleerd. De oppervlaktes zijn clean en het instrumentarium is gedesinfecteerd. Sterilisatie is overbodig (niet haalbaar) voor de werkzaamheden. Handschoenen en mondmaskers moeten wel aanwezig zijn.
-De focus ligt volledig op extractie
-Het basisprobleem voor THK is de persoonlijke hygiëne en de gewoontes. Men drinkt dagelijks thee met ’n enorme hoeveelheid suiker. Dit is blijkbaar hun coca cola. Gebit wordt niet gereinigd. De suikers verzuren en de tanden van de mensen zijn ’n ruïne! Heb zelden zulke slechte gecarieerde monden gezien als in Jiboro.
Daar dit ’n structureel probleem is en ’n diepgaande aanpak vraagt zullen de thk behandelingen zich enkel toespitsen op extracties. Vullingen plaatsen in dergelijke monden is water naar de zee dragen.

Desalniettemin hebben wij ’n toffe tijd gehad en werden we netjes verzorgd en gehuisvest. De mensen waren blij met de professionele aanpak wat al vlug resulteerde in ’n stroom patiënten die ook wilden behandeld worden. Helaas hadden we onvoldoende anesthetica bij en is er door Tafa nog wat extra bezorgd.

Marc en Niels hopen nog een keer terug te komen en daar zijn wij allemaal erg blij mee.

In januari kwamen ook Maria en Hans, één van de opticiens echtparen die in november samen met een oogarts op divers plaatsen in Gambia oogmetingen hadden gedaan, weer terug o.a. ook naar Jiboro om de brillen die in Nederland waren gemaakt af te leveren en af te passen en natuurlijk was iedereen blij om nu met hun nieuwe bril zo meer veel te kunnen zien.
Waarschijnlijk is er in november weer een nieuwe missie van de st. Zienderogen want zoveel mensen hebben oogproblemen in The Gambia.

Namens de bewoners van The Gambia en namens de st. CFTG wil ik heel graag Marc, Niels en Maria en Hans heel hartelijk danken voor hun inzet en wij hopen dat zij weer terugkomen.

Verder zijn we begonnen met de bouw van de nieuwe klaslokalen voor de Rainbow school en is de borehole bij de school gedrild.
De rijstmaalmachine is aan de vrouwen coöperatie overhandigd, nu kunnen de vrouwen de rijst op een makkelijke manier malen. De gemalen rijst wordt o.a. gebruikt voor pap voor de kinderen.
Jullie zien dat er weer veel is gebeurd in een vrij kort tijd.

Wij gaan nu kijken of wij de tractor met toebehoren kunnen gaan aanschaffen zodat deze voor het regenseizoen begint in Gambia is en de boeren hun land makkelijker en beter kunnen gaan omploegen zodat de opbrengst van de landbouwgronden groter zal zijn.

Pinksterfair 2012

De Pinksterfair/ braderie uit Lekkerkerk heeft weer hele goede zaken gedaan. De omzet was €. 1000,00.

Voor iedereen die zich heeft ingezet: HEEL HARTLIJK BEDANKT, namens de stichting Care Foundation The Gambia.



Paasfair 2012

Donderdag 22 maart is weer de boerderijfair in Lekkerkerk geweest,
zij haalden voor ons €. 750,00 op.

Alle medewerkers heel hartelijk bedankt voor jullie inzet.




Nieuwsbrief maart 2012

Speciaal bedoeld voor de sponsoren, donateurs en iedereen die onze projecten in Jiboro / The Gambia inmiddels een warm hart toedragen.

Sinds ons laatste nieuws in januari zijn er weer diverse ontwikkelingen geweest in Jiboro en wij willen jullie dan ook graag weer een kleine update geven.

Narang Health Care Center Jiboro
Via een bevriende vriend is een tandarts uit België, Marc Knevels en zijn zoon Niels, die ook tandarts is, in contact gekomen met onze stichting, Marc was erg geïnteresseerd in onze projecten en natuurlijk speciaal in het tandartsproject. Hij vroeg of hij samen met Niels naar Jiboro kon komen. Het zou voor beide de eerste keer zijn om in een ontwikkelingsland te werken en om eens te kijken hoe het daar gaat.
Natuurlijk hebben wij, ja, gezegd en dat wij het erg fijn zouden vinden als zij zouden komen.
Na een aantal mails is er een datum geprikt en in januari zijn Marc en Niels voor een week naar Gambia vertrokken. Zij zijn 2 x 2 dagen in Jiboro geweest en hebben in die tijd zo’n 80 patiënten kunnen behandelen en tevens natuurlijk ook, een klein beetje de sfeer van het dorp en Gambia kunnen opsnuiven. Hieronder staat een klein stukje van het verslag van Marc.

Wij hebben een toffe tijd gehad en werden we netjes verzorgd en gehuisvest. De mensen waren blij met de professionele aanpak wat al vlug resulteerde in ’n stroom patiënten die ook wilden behandeld worden.

Marc en Niels hopen nog een keer terug te komen en daar zijn wij allemaal erg blij mee.

In januari kwamen ook Maria en Hans, één van de opticiens echtparen die in november samen met een oogarts op diveres plaatsen in Gambia oogmetingen hadden gedaan, weer terug o.a. ook naar Jiboro om de brillen die in Nederland waren gemaakt af te leveren en af te passen en natuurlijk was iedereen blij om nu met hun nieuwe bril zo veel meer te kunnen zien.
Waarschijnlijk is er in november weer een nieuwe missie van de st. Zienderogen want er zijn zoveel mensen met oogproblemen in The Gambia.

In Lekkerkerk is er ook dit jaar weer een Paas fair gehouden en de opbrengst was €. 750,- dit bedrag wordt gebruikt voor het transport van de medicijnen die wij konden aanschaffen met een donatie van de Lutherse Kerk in Rotterdam.
Veel medische voorzieningen zijn gedoneerd door de St. Medic, het ziekenhuis St. Jansdal en door de St. Safe 4now.

Rainbow Nursery School
Verder zijn we begonnen met de bouw van de nieuwe klaslokalen voor de Rainbow Nursery School en is de borehole bij de school gedrild.
Voor de Rainbow Nursery School heeft de stichting CFTG, via Greet en Jan Jacobse uit Voorburg, dankzij bevriende sponsoren en met medewerking van de Voorburgse stichting ABCD, ook dit jaar weer een donatie gekregen voor het maaltijdprogramma.
Donaties komen binnen voor het door Fred Gotte opgezette sponsorproject voor de Rainbow Nursery School, hiermee kunnen we dit jaar de salarissen betalen voor de leerkrachten.

De Graaf Florisschool sponsort al een aantal jaren 5 kinderen, waarvoor ieder jaar een kleine of uitgebreide actie werd gevoerd om geld op te halen.
Gedurende de 2 weken lopende actie, van 20 maart tot 4 april, is er in de klassen veel aandacht besteed voor het land The Gambia, zijn ligging, zijn bewoners en hun leefomstandigheden.

4 april 2012 was de Gambiamarkt. Wat had iedereen z'n best gedaan!
De kinderen hadden koekjes, cakes en allerlei andere lekkernijen gemaakt, er was koffie, thee en limonade en er waren heel veel leuke dingen te koop, er werd muziek gemaakt en er was een talentenwedstrijd. De kinderen stonden achter kraampjes om dit alles te verkopen en wat was het leuk om te zien hoe enthousiast ze waren als ze weer wat haddenverkocht. De markt sloot om 1 uur en daarna zou de opbrengst geteld worden en Het totaal opgehaalde bedrag is: €. 1366,25.
Onze sponsorkinderen kunnen in ieder geval weer een jaar naar school.
De kinderen hadden schoenendozen gevuld met schoolmateriaal en speelgoed, ze leuk beplakt en deze dozen gaan nu in de container mee naar Gambia en worden straks uitgedeeld aan de kinderen van de Rainbow Nursery School.

Land - en tuinbouwprojecten
De rijstmaalmachine die wij konden worden aangeschaft is aan de vrouwencoöperatie overhandigd, nu kunnen de vrouwen de rijst op een makkelijke manier malen. De gemalen rijst wordt o.a. gebruikt voor pap voor de kinderen.
De tractor met toebehoren is aangeschaft en staat klaar voor verzending naar Gambia, waar hij voor het regenseizoen in Jiboro aan zal komen en de boeren en de vrouwen gaat helpen met het omploegen van hun land zodat de opbrengst van de land- en tuinbouwbouwgronden groter zal zijn.

Jullie zien dat er weer veel is gebeurd in een vrij kort tijd.

De St. CFTG heeft van zoveel particulieren kleding, speelgoed, schoolmateriaal etc. gekregen wat nu getransporteerd wordt naar Gambia, dat het niet mogelijk is om iedereen persoonlijk te bedanken maar namens het bestuur maar zeker uit naam van de inwoners van The Gambia wil ik graag iedereen heel erg bedanken!!!!!!!

Wij hopen van harte dat jullie ons willen blijven helpen want zoals ons motto is:

Hulp die niet gebaseerd is op het gevoel van een druppel op een gloeiende plaat, maar op de levenswijsheid van Moeder Theresa:
"Als je honderd mensen niet kan helpen, help er dan eentje".

Samen met u hielpen wij er niet eentje maar vele en wij hopen er nog vele samen met u te kunnen en mogen helpen.

Ineke de Rijk
Voorzitter

Stichting Care Foundation The Gambia
Herman van den Berghstraat 38
2025 GS Haarlem
e-mail: inekederijk@gmail.com


ABNAMRO rek. nr. 55 24 12 686

Nieuwsbrief Juni 2012

Lieve vrienden en vriendinnen,

Deze keer noem ik jullie onze lieve vriend en vriendin omdat wij zonder jullie hulp en steun niets kunnen doen. Ik zal proberen dat uit te leggen.

Het is deze keer niet alleen een nieuwsbrief met de laatste ontwikkelingen. Ik wil proberen jullie iets meer te vertellen over de afgelopen 5 weken die ik heb doorgebracht in ons dorp Jiboroh over het leven en mijn belevenissen in het dorp.

In deze 5 weken heb ik meegemaakt hoe dicht leven en dood, vreugde en verdriet bij elkaar liggen, hoe nauw cultuur, traditie en sociaal leven met alle dorpsbewoners zijn verbonden. Misschien iets wat nog steeds bij ons in de dorpen bestaat maar wat wij in de stad niet echt meer hebben. Ik ben een stadskind en deze verbondenheid met elkaar heb ik zelf niet echt meegemaakt. Het is voor mij een voorrecht om dit mee te mogen maken hoe moeilijk het ook vaak voor mij is omdat ik toch altijd, zelfs na 13 jaar, een buitenstaander blijf, een Toubab, blanke, zoals wij worden genoemd. Cultuur, denken, gevoelens en de communicatie zijn zo anders en vaak zo moeilijk van elkaar te begrijpen.

Toen ik op 18 april aankwam in Jiboroh was er een bepaalde feeststemming, er zou een besnijdenis plaats vinden. Voor ons iets onvoorstelbaars, maar deze tradtitie is er al zo lang en kan ondanks dat er veel over wordt gesproken en er veel voorlichting wordt gegeven niet zomaar van de ene op de andere dag ophouden. Het zijn de oudere vrouwen van de dorpen die deze culturele traditie in stand houden. Hiermee krijgen zij weer voor een tijdje respect en aanzien. Het zijn namelijk altijd de “mannelijke “ dorpsoudsten die het voor het zeggen hebben. Zij hebben het respect en naar hen wordt geluisterd. Deze traditionele gebeurtenis vindt eens in de zoveel jaar plaats en is voor de dorpsbewoners een feestelijke gebeurtenis.

In de week voor mijn aankomst was een groep meisjes naar de bush vertrokken. Daar speelt het zich allemaal af en alle vrouwen van het dorp zijn erbij betrokken. Bijna 5 weken lang verzorgen zij de meisjes. De kleuterschool is gedurende deze tijd gesloten want veel leerlingetjes zaten in deze groep. Gelukkig waren er een paar ouders die niet wilden dat hun dochter deze traditie zou ondergaan. Hopelijk bij de volgende gebeurtenis zullen dat meer ouders zijn. Gedurende deze weken staat het werken in het dorp op een heel laag pitje. Iedere gelegenheid om niet te werken wordt een beetje aangegrepen. De oudste dochters moeten op de kleintjes passen en het huishouden doen.

‘s Morgens gingen de vrouwen naar de bush en je hoorde ze ‘s avonds onder begeleiding van trommels dansend en zingend terugkomen. Weken lang was het of de lucht trilde, iedereen was ermee bezig. In ons skill centrum waren de leerkrachten samen met de leerlingen bezig om nieuwe kleding te maken voor de dag dat de meisjes terug zouden komen uit de bush want dan is het een groot feest met traditionele dansen en drumming. Op de dag dat zij uit de bush kwamen gingen de vrouwen met de nieuwe kleding naar de meisjes. De mannen zaten met veel genodigden te eten in de compounds. Overal hoorde je drums en muziek en dan niet zachtjes hoor, want iedereen moet meegenieten van de herrie. Aan het eind van de dag zo rond 5 uur begon de ceremonie, de traditional dans. Het feesten in het dorp ging tot laat in de nacht door. De volgende dag, zondag, was het nog een beetje een feeststemming, maar iedereen was moe van al deze weken. De volgende dag moest het gewone leven weer aanvangen. Alleen de kleuterschool bleef nog dicht om de meisjes nog even bij te laten komen van deze grote gebeurtenis en ingreep. Dit was de vreugde in het dorp.

Twee dagen later was het groot verdriet. Ik hoorde ‘s morgens dat er iemand was overleden en dat was een van onze kooksters van de kleuterschool. Een moeder die al jaren iedere schooldag, samen met twee andere moeders, de lunch kookt voor onze 120 leerlingetjes. Zij was een jonge vrouw met 9 kinderen en in verwachting van de tiende. ‘s Nachts voelde zij zich niet lekker en had pijn op haar borst. Zij kwam naar ons health centrum en onze midwife Henriëtte stuurde haar door naar het ziekenhuis in Brikama. Onderweg daarheen is zij overleden. Men vermoedde dat zij hartklachten had, maar waarschijnlijk zijn het ook te veel en te snel zoveel kinderen achter elkaar. Nauwelijks tijd om op krachten te komen. De mannen willen altijd veel kinderen. Dat geeft hun aanzien, maar zij begrijpen niet wat voor invloed het kan hebben op de gezondheid van de moeder.
Samen metTafa ben ik naar de compound gegaan waar zij woonde. Daar zaten tientallen, misschien wel honderden vrouwen en mannen van het dorp, familie en aanverwante familie, de extended family en die is erg groot want iedereen is hier wel op de een of andere manier familie van elkaar. De vrouwen waren binnen, zittend, liggend en hangend op de grond om elkaar steun te geven zonder dat er gesproken werd, de mannen waren buiten bij elkaar. Na 7 dagen is de 7days Charity en gedurende al deze dagen komt men bij elkaar op de compound en moet er worden gekookt voor al deze mensen. Een klein beetje eigenbelang zit er ook wel bij als men gedurende deze dagen bij de familie is. Men weet dan dat men altijd genoeg te eten krijgt wat niet altijd het geval is op de eigen compound. Na 40 dagen is de 40days Charity en ook dan komt men weer bij elkaar en wordt er weer voor iedereen gekookt.
Op de begrafenis en op de Charities geeft men geld, want de familie moet voor het eten zorgen. Dat is een zeer grote belasting voor de families die het vaak ook niet breed hebben. Bij de Charities wordt er gebeden en wordt een ram (men) geslacht. Als men over voldoende geld beschikt wordt er bij de 40days Charity een stier geslacht.
‘s Morgens tijdens de begrafenis, dit gebeurt altijd binnen de 24 uur na een overlijden, is een van haar dochters bevallen van een baby. Men was bang voor een te vroeg geboren baby, maar gelukkig is het allemaal goed gegaan. Het was weliswaar een kleintje, maar gelukkig helemaal gezond.
Op de dag van de begrafenis zijn nog twee gezonde baby’s geboren. Dus drie bevallingen tegelijk in ons health centrum. Gelukkig hebben wij nu de beschikking over voldoende ruimte.
Na 7 dagen is de Naming Ceremony van de baby’s en dat valt deze keer dus samen met de 7days Charity van de overledene. Baby’s krijgen na 7 dagen pas hun naam omdat men nooit weet of er voor die tijd iets kan gebeuren. Bij een Naming Ceremony zijn familie, vrienden en een groot deel van de inwoners aanwezig. Ook dit gaat gepaard met bidden en als men over genoeg geld beschikt met het slachten van een of meerdere rammen en ook daar wordt weer voor iedereen gekookt.

Er hing nu een deken van verdriet over Jiboroh, ondanks het nieuwe leven. Dood en leven, vreugde en verdriet liggen zo dicht bij elkaar. Ook nu lag voor een groot deel het werk in het dorp stil omdat men gedurende de dagen voor de 7days Charity bij elkaar zit op de compound van de overledene. En hoe vaak gebeurt het niet dat iemand overlijdt en waar de inwoners van het dorp hun medeleven gaan betuigen?

Zoveel gebeurtenissen in het dorp hangen nauw samen met de ongeschooldheid en onwetendheid van de bewoners. Ook gedurende mijn verblijf is er een meisje overleden die in het kookvuur was gevallen en heel erg is verbrand. Zij is niet naar het health centrum gebracht omdat de dorpsbewoners advies gaven de lokale medicijnen te gebruiken. Misschien hadden wij haar wel kunnen helpen. Het geloof in de lokale medicijnen is nog erg groot. Het enige wat wij gezamenlijk kunnen doen is het opzetten van onderwijs en het geven van voorlichting zonder dat wij proberen de culturele en traditionele waardes te veranderen. Zoveel is voor ons zo gewoon waar wij helemaal niet bij stilstaan en wat je pas beseft als je ergens bent waar dat allemaal niet vanzelfsprekend is.

Waarom ik eerder schreef dat wij het niet zonder jullie kunnen doen is omdat door jullie steun en hulp wij het health centrum konden opzetten. Met jullie hulp kunnen wij de kinderen onderwijs geven. Maar persoonlijk kan ik het ook niet zonder jullie, omdat ik weet hoeveel mensen aan mij denken als ik in Jiboroh ben. Dat geeft mij steun, ook bij het geduld wat je vaak moet opbrengen. Geduld moet je hebben omdat zoveel anders gaat dan is gepland.

Ondanks al deze gebeurtenissen is er toch wel het een en ander tot stand gekomen. De bouwer is weer aan de slag gegaan met het afbouwen van de Rainbow Nursery School. Ook hij heeft door al deze gebeurtenissen in deze weken niets gedaan want hij komt uit Jiboroh. De timmerman is bezig met het dak.

De computerklas is ingericht en de timmerwerkplaats bij het skill centrum is klaar voor gebruik. Met de uitbreiding van de solar voor het skill centrum kunnen nu alle elektrische naaimachines worden gebruikt.
Sinds een paar weken is er nu ook elektra in Jiboroh en is er straatverlichting. Veel huizen zijn nu aangesloten op het elektriciteitsnet. Voor ons betekent het dat in geval van nood, bijvoorbeeld door regen of bewolking, de batterijen van het solarsysteem niet kunnen worden opgeladen, er toch over elektra kan worden beschikt.

Foto’s van onze sponsorkinderen zijn gemaakt en samen met de hoofdonderwijzer van de Jiboroh School is er een nieuwe lijst gemaakt van kinderen die erg hard hulp nodig hebben.

De tractor met diverse landbouwmaterialen is onderweg op de boot naar Gambia en zal na aankomst zo spoedig mogelijk worden ingezet om de boeren te helpen met het omploegen van de landbouwgrond.

De rijstmaalmachine voorziet in een grote behoefte en wordt regelmatig gebruikt door de vrouwen en zelfs vanuit Senegal, de Cassamance, komt men voor het malen van de rijst.

De vrouwengroentetuin heeft dit jaar, nu er genoeg water is door het opgezette solar irrigatie project, voor het eerst sinds de aanleg van de tuin in 2004, een grote opbrengst gehad.

Ik hoop dat het voor jullie een klein beetje duidelijk is geworden wat er in een korte tijd in Jiboroh kan gebeuren. Het zijn een paar gebeurtenissen van de vele die ik in al die jaren heb meegemaakt en wilde jullie graag een klein stukje mee laten beleven van het leven in ons dorp Jiboroh en om misschien een heel klein beetje wat meer inzicht te geven van zo’n ander land.
Namens het bestuur van de Stichting Care Foundation The Gambia wil ik iedereen die ons een warm hart toedraagt heel erg bedanken voor alle steun en hulp. Ik hoop dat wij samen met jullie nog meer kunnen realiseren en zo de bewoners van The Gambia een verbeterde toekomst kunnen geven.

Cultural Cookery

Een culinair initiatief van jonge studenten ten bate van liefdadigheid;
The Cultural Cookery is een evenement dat dit jaar voor de 4e keer plaats heeft gevonden.
Gedurende 10 dagen heeft Café Averechts in Utrecht zijn keuken en restaurant ter beschikking gesteld voor de studenten van het University College Utrecht (UCU), een internationaal college waar talentvolle studenten van verschillende culturele achtergronden hun toekomst voorbereiden. Een culinaire en culturele avond voor gasten waarmee zij op een ver(s)makelijke manier de St. Care Foundation The Gambia en hun projecten konden ondersteunen;
Dining for a better world
Het 3- gangen menu met gerechten van verschillende culturen werd met veel enthousiasme bereid door de “koks” en met even veel enthousiasme werden ze geserveerd, de opbrengst van de diners en drankjes zou na het aftrekken van de kosten te goede komen aan de St. CFTG.
Het evenement was een groot succes en de opbrengst overtrof de verwachtingen, geschat werd dat het ongeveer € 3000,00 zou zijn maar de opbrengst is geworden: € 4.579,06 !!!!!!!

Geweldig, de st. CFTG wil iedereen die zich heeft ingezet voor dit mooie bedrag heel hartelijk danken.

Wilt u wat meer weten over Café Averechts kijk dan op hun website: www.averechts.nl

Klik hier om naar de galerie te gaan.